Huisdichter
Leesvoer voor fijnproevers


woensdag, juli 03, 2002  

Wat een druilerige toestanden heden! De tranen stromen tappelings over des Huisdichters ramen. Van meneer en mevrouw Huisdichter maakt zich een lichte melancholie meester. Wat een begin van de vakantie!
Meneer en mevrouw zijn dia's van vroeger aan het bekijken. Weten jullie allemaal nog wat dat zijn, dia's?
Ze roepen heel wat herinneringen op. Eén en al nostalgie vandaag, want niets blijkt meer te zijn zoals het ooit was.

Hanendorperweg, Emst

Een brede zandweg midden door de bossen.
't Is lastig fietsen door het rulle zand.
Ik zit bij vader achterop. Zijn linkerhand
hanteert de bel, tot schrik van everzwijnen, vossen.

Zo jaagt hij giechelende meisjes aan de kant,
terwijl hij grapt: "Ik kan niet fietsen, alleen bellen".
Thuis zal hij 't voorval grinnikend vertellen.
De jaren vijftig, ach. Vakantie in het eigen land.

Nu ben ik zelf getrouwd en ben ik vader,
toon fietsend mijn historie aan mijn kroost.
Als ik vakantie-oord De Vliegden nader,
rest bijna niets meer tot mijn troost.

Mijn vader stierf, al jaren terug, en is toen gecremeerd.
De oude Hanendorperweg vind ik geasfalteerd.

posted by Theo | 5:22 a.m.
Reacties:

Een reactie posten
archief
contact
huisdichter leest
net uitgelezen
links poezië
overige links
kijkcijfers
let op