| Huisdichter Leesvoer voor fijnproevers |
|
maandag, december 05, 2005 De geest des tijds De deuren trok hij vastbesloten dicht. eens moest het er een keer van komen. Eén blik nog op de kale bomen. Dan stapt hij aan: ferm, doelgericht. Voor aandrang van geliefden niet gezwicht, gaat hij langs hagen die het erf omzomen op zoek naar de vervulling van zijn dromen. De rugzak zwaar, nochtans de voetstap licht. Het veld is wit. Het heeft gesneeuwd vannacht. Auto's, hem voorgegaan, baanden een spoor. De lucht belooft gauw nog zo'n witte vracht. Hij huivert, ademt diep, en loopt dan door. Niets kan hem weerhouden, wat voor weer 't ook wordt: hij moet nu eindelijk eens op wintersport. posted by Theo | 11:26 a.m.
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||