| Huisdichter Leesvoer voor fijnproevers |
|
donderdag, augustus 28, 2008 Bergwandeling De rots rimpelt onder de plantengroei omhoog: mijn stok port in de ribbenkast van moeder Aarde. Zij geeft geen krimp, doch zij volhardt in haar bedaarde pose, waarin al eeuwenlang niets meer bewoog. Mijn stoere stappen ranselen het smalle pad. Het maakt niet uit; er is geen mens om mij te horen. Toch stop ik plots, want ik wil niet de steenbok storen die trittfest, schwindelfrei, de schaarse mossen vrat. Hij laat zijn trotse eenzaamheid door mij niet breken en graast heel rustig voort, ofschoon hij mij wel ziet. Hij heeft, een beetje schamper, 'n poos naar mij gekeken met zo'n air van: "Ik hoor hier thuis, jij niet." posted by Theo | 8:17 a.m.
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||