Huisdichter
Leesvoer voor fijnproevers


donderdag, augustus 28, 2008  

Bergwandeling

De rots rimpelt onder de plantengroei omhoog:
mijn stok port in de ribbenkast van moeder Aarde.
Zij geeft geen krimp, doch zij volhardt in haar bedaarde
pose, waarin al eeuwenlang niets meer bewoog.

Mijn stoere stappen ranselen het smalle pad.
Het maakt niet uit; er is geen mens om mij te horen.
Toch stop ik plots, want ik wil niet de steenbok storen
die trittfest, schwindelfrei, de schaarse mossen vrat.

Hij laat zijn trotse eenzaamheid door mij niet breken
en graast heel rustig voort, ofschoon hij mij wel ziet.
Hij heeft, een beetje schamper, 'n poos naar mij gekeken
met zo'n air van: "Ik hoor hier thuis, jij niet."

posted by Theo | 8:17 a.m.
Reacties:

Een reactie posten
archief
contact
huisdichter leest
net uitgelezen
links poezië
overige links
kijkcijfers
let op